In 1930 kent de club opnieuw moeilijkheden met de terreinen gelegen aan het sas. Aan de door de eigenaars gestelde financiële voorwaarden, kon de club niet meer voldoen, zodat de WSV het terrein moest verlaten.
Voor het seizoen 1930-1931 zat men dus terug zonder accommodatie. Na opnieuw vele moeilijkheden overwonnen te hebben, werd een terrein aan de Appeldonkstraat gevonden; gronden werden er deels aangekocht en deels gehuurd bij de buren.
In tien dagen, werd een voetbalinrichting uit de grond gestampt met een betonnen omheining rond het complex, een ingangspoort met loketten, voorlopige kleedkamers, … Van een uitdaging gesproken!
Daarbij had het toenmalige bestuur van het Antwerps Provinciaal Comité de toelating gekregen om alle wedstrijden van de heenronde op verplaatsing te mogen spelen. Tot de eerste zondag van 1931; toen begon immers de terugronde en moest er wel in Willebroek gevoetbald worden.
Het kampioenschap werd afsloten op een weinig benijdenswaardige laatste plaats, maar als gevolg van een herschikking van de provinciale reeksen moest de WSV niet zakken.
De aankoop van de gronden en het inrichten van het stadion hadden bom geld gekost. Dit was enkel mogelijk gemaakt door een aantal die door persoonlijke borgstellingen een lening mogelijk maakten.
Voor de buitenwereld, gaf oranje-zwart echter de indruk een rijke club te zijn, daar alle verplaatsingen met eigen voertuigen gebeurden.
De verantwoordelijkheden werden echter te groot zodat de clubleiders beslisten een VZW te stichten en de overname van alle financiële verplichtingen van de vereniging te doen.
De akte van stichting van de maatschappij werd verleend in het kantoor van wijlen notaris Peeters op 27 juni 1931, in aanwezigheid van 25 leden.
De statuten van deze VZW verschenen in het Belgische Staatsblad van 25 juli 1931.
De eerste beheerraad werd als volgt samengesteld:
- Voorzitter: Henri PICKERY
- Ondervoorzitter: Theo DE MOOR
- Leden: Richard COENEN, Odilon VANDENBOSSCHE en Frans VAN HERP.
Deze twee laatste leden vertegenwoordigden eveneens de belangen van de spelers.
werd er opnieuw in de uitbreiding en de verbetering van de infrastructuur geïnvesteerd .
De in augustus 1931 gebouwde zittribune maakte dat de sportinrichting één van de modernste en mooiste complex werd van de provincie.
Voor het eerst in de clubgeschiedenis, werd er door de WSV nationaal gevoetbald; vanaf het seizoen 1936-1937, zelfs succesrijk met opeenvolgend een tweede, derde en vierde plaats.
In het seizoen 1939-1940 werden, als gevolg van de oorlogsomstandigheden, geen officiële wedstrijden georganiseerd. |
