Het seizoen 1971-1972 eindigde dramatisch voor oranjezwart. De laatste thuiswedstrijd moest gewonnen worden om in derde klasse zich te handhaven. Pikant detail was dat de tegenstanders de buren uit Puurs waren, die in de Appeldonkstraat zouden uitmaken welke ploeg zou degraderen.
Wat geen enkele WSV supporter ooit kon vermoeden gebeurde; de puurse doelman Slowack speelde bij Puurs de wedstrijd van zijn leven en de gebroeders Szapinski deden de rest. Meer dan 3.000 toeschouwers zagen hoe de bezoekers elkaar in de armen vielen na de 0-3 einduitslag.
Positief voor deze periode was dat de WSV, uit noodzaak, resoluut de kaart van de jeugd had getrokken, zodat een reeks talentvolle jongeren hun opwachting in het eerste ploeg maakten.
In dezelfde periode, werd ook de supportersclub “De Spionkop” boven de doopfond gehouden. Deze supportersclub zorgde ervoor dat de volgende seizoenen er steeds wat te beleven viel in het Appeldonkstadion.Mede ook door de terugkeer van de 2 Louis (Louis De Buyser en Louis Van Ighem) viel opnieuw het vloeiend willebroeks samenspel op. Dit resulteerde tijdens het seizoen 1973-1974 in een tweede plaats in de algemene rangschikking na het ongeslagen Dendermonde. Deze tweede plaats gaf recht op de promotie naar derde klasse.
De WSV speeelde o.a. met Vandenbroek, Ronny Somers, Aers, Heyman, Reniers, Matthijssen, Blindeman, Kuterna, Van de Waver, Forceville en Thomas.
De ploeg bewees tijdens het seizoen 1974-1975 dat ze heelveel in zijn mars had; enkel ex-eerste klasser La Gantoise kon oranje-zwart van een nieuwe promotie naar tweede klasse houden
%20w.jpg)
|
