|
Het dossier KWSV en het tachtig jaar bestaan van de vereniging |
|
|
Met het behalen van een kampioenstitel leefde de clubleiding in euforie. De club was terug van weggeweest, de eerste steen was gelegd met de terugkeer naar nationaal voetbal.
De vreugde was van korte duur.
Een schuldenbrief van vijf miljoen BF voor niet-betaling van de nutsvoorzieningen van het Stadion De Schalk was wel een domper op de feeststemming, hoewel de viering in aanwezigheid van uittredend burgemeester Louis Van Ighem en kandidaat-opvolger Elsie De Wachter had plaats gevonden.
Verrassend ook, nu de gemeente met een voetbalploeg die op niveau van vierde nationale terugspeelt, wat ook voor de uitstraling van Willebroek naar de buitenwereld bijdraagt.
In de marge van het sportieve, deed de club een oproep naar de politieke wereld met de hoop dat het gezonde verstand zou zegevieren en dat de logistieke steun van de gemeente aan de KWSV zou verlengd worden.
De politieke twisten zou enkel het einde van de vereniging kunnen betekenen en daarmee waren noch het gemeentebestuur noch het bestuur, de spelers, de supporters en medewerkers gediend.
Uiteindelijk werd een politiek compromis gesloten waarin de club een investering van 2.500.000 BF in de uitbreiding en modernisering van de infrastructuur zou verrichten.
Een eerste project was het plaatsen van een lichtinstallatie op het Stadion De Schalk, maar met de fusiegesprekken met F.C. Meerhof werd uiteindelijk geopteerd, in samenspraak met het gemeentebestuur, voor uitbreidingswerken aan het Jeugdcomplex Meerhof, o.a. de bouw van nieuwe kleedkamers.
In deze omstandigheden, werd de viering van het 80-jarig bestaan van de KWSV in mineur gehouden. Grootse plannen werd opgeborgen door de veelvuldige taken die het bestuur op zich nam om de club van de ondergang te redden.
|
