Het seizoen 1997-1998 begon met een donderslag.  

Voordat de eerste training had plaatsgevonden, werd trainer Glenn Geeraerts ontslagen en de dag voor de inloop van het seizoen, werd Rudy Haleyd binnengehaald als nieuwe trainer. Rudy, in zijn spelerscarrière winnaar van de Beker van België met Waregem en als internationaal goed voor een pak WK-kwalificaties, kent als ex-oefenmeester van de KWSV de club en zijn entourage door en door.
 
De ploeg van het vorige seizoen kreeg echter een nieuw aanzicht: Kris Van Veer vervangt Thierry Berghmans in de goal, Marc Brijs en Jos Lathouwers verlaten de club, Erwin Lormans, Tom Van den Eede, Kurth Molkens, Sven Thijs en Filip Stevens zijn de nieuwe aankomende talenten die de ploeg moeten komen versterken. 

De meeste opziende transfer was echter de terugkeer van Jean Pierre De Backer naar de Schalk. De ondertussen 35-jarige had sinds zijn vertrek bij de oranje-zwart de opgang van Kapellen tot in tweede klasse meegemaakt en maakte ook deel van het vorige seizoen Schotense kampioenenteam. 

Wie Jean Pierre De Backer zegt, spreekt over karakter, werklust, voetballiefde en beroepsernst; wat hij aan intrinsieke klasse mistte, compenseerde hij met zijn ongebreidelde inzet en overgave. Het verbaasde dus niemand dat trainer Rudy Haleydt hem bij het begin van het seizoen de aanvoerdersband overhandigde. 

De werkwijze van de trainer was ook voldoende gekend met als handelswaarde : “streng maar altijd correct”. Rudy Haleyd leidde Willebroek naar de vijfde titel uit zijn bestaan.

Als toemaatje, won de KWSV ook de Beker van Antwerpen met een finalewedstrijd 5-0 gewonnen van FC Katelijne na een voetbaldemonstratie van het hoogste niveau.
 
Organisatorisch was de KWSV de sterkste ploeg van de reeks, ook de regelmatigste tegenover ploegen als Wuustwezel, SV Bornem, Belg. Edegem of Vorselaar die misschien meer individuele klasse in huis hadden.

De KWSV kon echter teren op twee voorname troeven:

De verdediging hield in 18 van de 30 wedstrijden de nul op het bord en met spits Baskim SELMANOSKI had de club een echte sluipschutter in huis. 

De KWSV had verder een schitterende groep, de spelers knokten voor elkaar en de onderlinge kameraadschap was van doorslaggevend belang, met de bekende positieve uitslagen. 

En dan was er nog Denis LOOPMANS, die het geheel meesterlijk orkestreerde.
  

Eén speler was na afloop van het seizoen de koning te rijk: Jean Pierre DE BACKER, na leeftijdgenoten Marc DE BUYSER en Ronny SOMERS, de meest succesvolle willebroekse voetballer van het decennium; hij had zich geen mooiere homecoming kunnen wensen, na zijn succesjaren met Kappele en Schoten. 

Drieëndertig jaar had de KWSV op een nieuwe kampioenstitel moeten wachten. 
Allard VERHASSELT was de enige van de kampioenenploeg van 1965 die bij het behalen van de titel in april 1998 aanwezig was.

“Deze viering is toch niet vergelijkbaar want toen speelde Willebroek wel voor drie à vierduizend kijkers; heel Willebroek ging toen uit de bol” verklaarde de legendarische willebroekse speler, die zijn emoties toch met moeite onder bedwang hield.