KVWM versterkte zich in het tussenseizoen met maar liefst 14 nieuwe spelers waarvan enkele gevestigde namen zodat het net als de voorgaande jaren sterke ambities uitstraalde.

De bekercampagne viel redelijk te noemen met een nipte uitschakeling (2-1verlies) in de tweede ronde door derdenationaler White Star Woluwe, de oefencampagne eerder wisselvallig zowel qua resultaten als qua spelniveau.

Bij de aanvang van het seizoen leefde dan ook de angst voor een seizoen als de voorgaande waarin bij wijlen zeer goed werd gevoetbald maar er onvoldoende continuïteit werd vertoond om een rol van betekenis te kunnen spelen. Een ijzersterk seizoensbegin met zeven opeenvolgende zeges (waarvan vier in uitwedstrijden) en het behalen van de eerste periodetitel (met maar liefst 28 punten op 30) deden deze angst snel verdwijnen en zorgden ervoor dat de aanvankelijke einddoelstelling, het behalen van de eindronde, reeds voor november werd verwezenlijkt.

Ondanks het ietwat stroevere spel nadien met één zege en vier gelijke spelen, werd KVWM toch herfstkampioen met zes punten bonus op eerste achtervolger Rupel Boom.

De eerste negen wedstrijden na nieuwjaar werd het spelniveau van de seizoensstart hervonden wat leidde tot zeven overwinningen, één gelijkspel en één, wat ongelukkige, thuisnederlaag (tegen de buren van SK Londerzeel). Deze nieuwe indrukwekkende reeks bezorgde KVWM 11 punten voorsprong op naaste achtervolger Rupel Boom.

Op 3 april 2005, vijf speeldagen voor het einde van het seizoen, kon KVWM op het terrein van directe rivaal Rupel Boom, mits winst, de titel behalen. In een schitterende sfeer, voor ruim 2500 toeschouwers, speelde KVWM één van zijn betere seizoenswedstrijden en stak het, na verdiende 0-2 winst, de titel op zak.

Twee dagen later volgde de ontnuchtering. Door het opstellen van de niet-speelgerechtigde Van Gestel in de thuiswedstrijd tegen Eendracht Opstal werd de 5-1 zege van deze wedstrijd in een 0-5 verlies omgezet.

Uitstel, geen afstel want op 10 april 2005 slaagde men in het curiosum om, na 1-0 thuiswinst tegen Zwarte Leeuw Rijkevorsel, tweemaal binnen één week kampioen te spelen.

Na 23 jaar (toen nog KWSV) promoveerde Willebroek opnieuw naar derde nationale afdeling.

   

KVWM besloot zijn succesvol kampioenenjaar uiteindelijk met 64 punten uit 28 wedstrijden; het behaalde 19 zeges, 2 nederlagen (waarvan 1 voor de groene tafel) en 7 gelijke spelen; er werd 62 maal gescoord en er werden 29 goals geïncasseerd. Trainer was Yves Van Borm   die in zijn tweede seizoen als hoofdcoach de ploeg kneedde tot een aanvallend collectief met een sterk middenveld en trefzekere spitsen.
   

Voor KVWM traden aan (de wedstrijden tegen KSK Hoboken dat halverwege het seizoen ophield te bestaan werden niet meegeteld): Meseure Carl 28, Blommaerts Tom 27, Axford Nathan 26, Dupont Thomas 26, Meire Tommy 25, Hercor Steve 25, De Voeght Kristof 25, Van Trier Vincent 24, Hindrickx Michel 24, Trienpondt Kevin 23, Budts Barry 22, Bruyninckx Chris 17, Van Oekelen Dirk 15, De Nascimento Jorge 14, Jaspers Joris 10, Delcour Jurgen 10, El Habti Taoufik 9, Van Gestel Davy 7, Berckmoes Gilles 5, Chabaan Mounir 3 en Segers Dimitri 1.

De Voeght Kristof werd met 22 doelpunten (+ nog drie tegen Opstal) topschutter van vierde nationale B, Thomas Dupont derde met 12 doelpunten (+1 tegen Opstal en 3 tegen Hoboken).  Andere Willebroekse doelpuntenmakers waren Hercor Steve met 8 (+ 1 tegen Hoboken), Van Trier Vincent met 5, Blommaerts Tom met 4, Meire Tommy met 3, Trienpondt Kevin met 2, Bruyninckx Chris met 1 (+ 1 tegen Opstal en 1 tegen Hoboken), Delcour Jurgen met 1 (+ 1 tegen Hoboken), Axford Nathan met 1 (+ 1 tegen Hoboken)en De Nascimento Jorge met 1 doelpunt.

Tot slot vielen er nog twee own-doelpunten in ons voordeel.