Willebroek wou voor het eerste jaar in derde nationale sinds 23 jaar geen mal figuur slaan. Basispionnen uit de kampioenenploeg die de club verlieten werden dan ook vervangen door, zeker op papier, minstens evenwaardige spelers.

Daarnaast werd de ploeg ook in de breedte steviger uitgebouwd.  Halverwege de oefencampagne verraste men bovendien vriend en vijand en werd ook de nationale pers gehaald met de aanwerving van ex-rode duivel en ex-gouden schoen Gilles De Bilde (die jammer genoeg wel een half seizoen geblesseerd diende toe te kijken).

De ambities werden opgeschroefd, de eindronde haalbaar geacht.

De bekercampagne, met duidelijke uitschakeling (6-3) in de tweede ronde door vierdenationaler FC Kontich was echter een eerste veeg teken.

Toen nadien met 1 op 9 ook de competitiestart gemist werd betekende dit meteen ook het ontslag voor trainer Yves Van Borm, waarna hulptrainer Jean-Pierre De Backer de trainingen voor drie speeldagen (7 op 9) leidde, tot de nieuwe trainer Floris Verstraeten het roer overnam.

Inmiddels had de ploeg zich halverwege de rangschikking genesteld en sloot men de eerste periode af op een achtste plaats met 13 punten.

Na de moeizame competitiestart leek de ploeg het derde klasseniveau opgepikt te hebben zodat de tweede periode opnieuw met de nodige ambitie werd aangevat. Hoewel de eerste twee wedstrijden nog zegevierend werden afgesloten daalde nadien het spelpeil en toen ook de resultaten magerder werden (2 op 9) werd de nieuwe trainer op zijn beurt ontslagen.

Jean-Pierre De Backer nam opnieuw tijdelijk het roer over, de ploeg presteerde verder wisselvallig (sterke en zwakke wedstrijden wisselden elkaar af) en KVWM sloot de tweede periode uiteindelijk af met 13 punten.

Met 3 op 12 werd ook de start van de derde periode gemist en enkel het falen van de lager gerangschikten hield KVWM uit de acute degradatiezone.  Om niet effectief in deze zone te belanden werd besloten “good old” Rudy Haleydt als trainer aan te stellen. Een man die in het verleden bij de toenmalige KWSV al enkele malen als “redder in nood” zijn sporen had verdiend.

Zonder echt sprankelend te voetballen behaalde men in de derde periode uiteindelijk 11 punten en sloot men het seizoen af op een elfde plaats met 37 punten (42 doelpunten voor, 48 tegen).

Enerzijds, gezien de hoge verwachtingen vooraf, een tegenvallend (of op zijn minst wisselvallig) seizoen, anderzijds bleek, door de hogere mate van pressing en het snellere tempo van uitvoering in derde nationale, de groep toch niet geheel evenwichtig samengesteld (te weinig loop- en fysiek vermogen ?) zodat men, gezien het al bij al toch vlotte behoud in het eerste jaar derde, nog best tevreden kon zijn.
  

Voor KVWM traden aan: Hercor Steve 30, Blommaerts Tom 28, Vanderheyden Sven 28, Stuckens Kevin 28, Meire Tommy 28, Huygens Jan 27, Melotte Laurens 27, Van Der Gucht Pascal 27, Vergeylen Axel 24, Kocak Mourat 23, De Voeght Kristof 22, Lebbegge Johnny 21, Budts Barry 16, De Bilde Gilles 12, Rits Frank 11, Geerits Jelle 10, Berckmoes Gilles 8, Smolders Peter 6, Meseure Carl 2, De Cauwer Dimitri 2, De Meyer Hannes 1, Segers Dimitri 1, Hoxhaj Faustin 1.

Doelpuntenmakers bij KVWM waren: De Voeght Kristof 10, Stuckens Kevin 9, Huyghens Jan 5, Van Der Gucht Pascal 4, Blommaerts Tom3, Hercor Steve 3, Meire Tommy 3, De Bilde Gilles 2, Melotte Laurens 1 + nog 2 own-goals.