Hierbij het jaarlijkse overzicht bewerkt door Dieter De Maeyer, waarvoor onze dank.

Seizoen 2009 -2010

Willebroek-Meerhof kende een bewogen voorjaar 2009 met de afgesprongen fusie, het vertrek van diverse bestuursleden en het verlies van behoorlijk wat financiële middelen als gevolg hiervan. Van het elftal dat het voorgaande seizoen vijfde eindigde resten er in de voorbereiding op het nieuwe seizoen slechts een viertal basisspelers. Toch was men van oordeel een voldoende sterk elftal te hebben samengesteld om een rustig seizoen af te werken.

In de voorbereiding werden ook behoorlijke resultaten behaald en werd bij wijlen een goed spelniveau op de mat gelegd. In de vierde ronde van de beker van België volgde echter een eerste koude douche en serieuze verwittiging door kansloos tegen reeksgenoot Rupel-Boom met 1-4 de boot in te gaan zodat uiteindelijk toch met enige twijfel aan het seizoen begonnen werd. Toch verliep de seizoensstart nog behoorlijk met 11 punten uit de eerste 8 wedstrijden waardoor we halfweg oktober in de buik van de klassering kampeerden.De vele krachten die dit onze jeugdige ploeg kostte, het scorend onvermogen, het uitvallen van enkele bepalende pionnen en enkele ongelukkig verloren patijen tasten evenwel het zelfvertrouwen aan en deden het spelpeil zakken. In 9 wedstrijden werd nog slechts één schamel punt behaald zodat we de heenronde uiteindelijk afsloten op de laatste positie. Het bestuur blies alle hens aan dek en trok met het oog op het ontlopen van de degradatie tijdens de winterstop maar liefst zeven nieuwe spelers aan. Na een aarzelende start met een eerste verlieswedstrijd na Nieuwjaar leken deze versterkingen een positieve kentering in te luiden want uit de erop volgende vier wedstrijden werden maar liefst tien punten gepuurd wat ons opnieuw in de nabijheid van de veilige plaatsen bracht (17^e met 22 punten na 23 wedstrijden). Een nieuwe 0 op 18 in de volgende 6 partijen met enkele ongelukkige verlieswedstrijden, enkele dubieuze scheidsrechterlijke beslissingen en vele gemiste doelkansen deden ons opnieuw naar de kelder van de rangschikking verhuizen. Er volgden twee trainerswissels en spanningen in de spelersgroep waar sommigen soms niet meer voluit wensten te gaan. Toen omwille van het irregulier opstellen van Amadou Touré voor de groene tafel ook nog eens 9 punten verloren gingen was het kalf verdronken en werden enige spelers voor bewezen diensten bedankt zodat de laatste partijen met een veredelde beloftenploeg werden aangevat. De 8 punten die deze ploeg nog uit de resterende partijen kon halen en de uiteindelijk in beroep herwonnen 9 punten van de “zaak Touré” bleken onvoldoende om de gevreesde degradatie te ontlopen (laatste plaats met 30 punten uit 36 wedstrijden). Het was een lang en bewogen seizoen met vele ups en downs en vele blijken van instabiliteit zowel op als naast het terrein waarin uiteindelijk 35 verschillende spelers werden geselecteerd. De nasleep van het woelige voorjaar had zich duidelijk laten voelen en het verlies van financiële middelen en “know-how” werden cash met leergeld en de degradatie betaald.

Voor KVWM traden aan : Amin Kabir (33), Michael Michels (33), Matthias Pittoors (30), Bart Poppe (26), Ben Van Gorp (24 ), Boualem Merrir (23), Mourat Koçak (21), Cédric Dellevoet (19), Laurent Bernardi (17), Yens De Proft (17), Nils Breuer (15), Kevin Spreutels ( 15), Aziz El Khanchaf (14), Rachid El Barkaoui (14), Gert Geeraerts (14), Jonas Tanghe (14), Hervé Loulouga (13), Vadim Dotsenko (12), Sadio Ba (12), Johan Ipakala Yangassa (11), Tim Nicot (10), Omer Hakizamana (9), Kjell De Proft (8), Luis Pitton (7), Rodney Van Engel (7), Ian Vernimmen (6), Edoa Marie-Robine Bounougou (6), Thomas Goos (6), Jordi De Jongh (6), Amadou Touré (5), Husseyin Yabançi (4), Bram Rijmenams (4), Jan De Keyser (4), Anthony Gabriels (3) en Dean Coosemans (2).

Voor KVWM scoorden : Boualem Merrir (8), Rachid El Barkaoui (5), Ben Van Gorp (4), Vadim Dotsenko (4), Amin Kabir (4), Aziz El Khanchaf (4), Kevin Spreutels (4), Luis Pitton (2), Johan Ipakala Yangassa (1), Michael Michels (1), Yens De Proft (1) en Kjell De Proft (1). We scoorden in totaal 40 maal, één ervan was een own-doelpunt. We slikten 76 tegentreffers.