‘De ploeg waarmee ik diende te starten, is gewoon te licht voor derde klasse. Dat is geen verwijt, gewoon een vaststelling. We moeten week na week improviseren en puzzelen en dat begint zijn tol te eisen. Als iedereen inzetbaar is, dan hebben we een degelijke ploeg. Maar de kern is klein en het zijn altijd de sterkhouders die geblesseerd uitvallen. We hebben dat enkele weken kunnen verdoezelen door met veel enthousiasme te spelen, maar dat kan je geen heel seizoen opbrengen. Tegenstanders scouten ons ook en weten intussen ook wel hoe we te pakken zijn. Dat we na twee minuten alweer achter komen na een hoekschop, zegt genoeg. We stralen te weinig présence uit in onze eigen zestien. De andere ploegen voelen die angst en twijfel. Momenteel staan er jongens in de basis die in feite het vereiste niveau niet halen. Ik kan alleen maar hopen dat mijn sterkhouders in de komende weken van blessures gespaard blijven. En tijdens de winterstop moeten we hoe dan ook eens kijken of er iemand bij kan. Volgende week trekken we naar Aalst, ook een ploeg in volle crisis. Ik hoop dat ze minstens nog één week wachten met een trainerswissel, want dat zorgt altijd voor een schokeffect.'